Autozapis do PPK w 2027 r.: 1 marca wygasają wszystkie rezygnacje, do końca lutego informujesz pracowników, od kwietnia płacisz 1,5 proc. Co mała firma, także bez PPK, wpisuje w budżet już w listopadzie

Skąd się bierze ponowny autozapis

Pracownicze Plany Kapitałowe są dobrowolne dla pracownika, ale ustawa zakłada, że to pracodawca zapisuje każdego, a pracownik może się wypisać. Wypisanie się nie jest jednak na zawsze. Art. 23 ustawy o PPK mówi, że co cztery lata, do ostatniego dnia lutego, pracodawca informuje osoby, które złożyły deklarację o rezygnacji, o ponownym dokonywaniu wpłat, a od 1 kwietnia zaczyna je naliczać, chyba że pracownik zrezygnuje jeszcze raz.

Pierwszy taki autozapis odbył się w 2023 r., więc kolejny przypada na 2027 r. PFR Portal PPK, który prowadzi oficjalny serwis programu, podał we wrześniu kalendarz: od 1 marca 2027 r. tracą skuteczność wszystkie deklaracje złożone przed tym dniem, pracodawca wznawia naliczanie od wynagrodzenia wypłaconego w marcu, a wpłaty trafiają do instytucji finansowej w pierwszej połowie kwietnia, najpóźniej 15 kwietnia. Nową rezygnację pracownik może złożyć najwcześniej 1 marca. Deklaracja podpisana w lutym „na zapas” nic nie daje.

Pretekst, żeby zająć się tym teraz, jest prozaiczny: listopad to miesiąc budżetów na przyszły rok, a PFR właśnie ogłosił, że na rachunkach PPK jest 60,3 mld zł i w samym październiku przybyło 53 tys. uczestników. Program rośnie, a ponowny zapis obejmie wszystkich, którzy kiedykolwiek się z niego wypisali.

Kogo obejmie, a kogo nie

Autozapis dotyczy dwóch grup: uczestników, którzy mają rachunek PPK i zrezygnowali z wpłat w trakcie, oraz osób, które złożyły rezygnację jeszcze przed zapisaniem i nigdy nie zostały uczestnikami. Dla tych drugich pracodawca musi najpierw zawrzeć umowę o prowadzenie PPK, a dopiero potem naliczać wpłaty. Obecnych uczestników, którzy oszczędzają, autozapis nie dotyczy: nic się dla nich nie zmienia.

Granicą jest wiek. Osoby, które przed 1 kwietnia 2027 r. skończą 55 lat, nie wchodzą do programu automatycznie: ustawa pozwala je zapisać wyłącznie na wniosek, a pracodawca ma obowiązek poinformować je o takiej możliwości. Według PFR wniosek złożony do końca lutego oznacza objęcie autozapisem od kwietnia, a późniejszy pracodawca uwzględnia na zasadach ogólnych. Osoby, które przed 1 kwietnia skończą 70 lat, nie mogą być objęte w ogóle.

Tak jak w 2023 r., informację trzeba przekazać także osobom, które zatrudnisz w styczniu czy lutym i które złożą rezygnację przed 1 marca. Lista „kogo powiadomić” musi więc być żywa do końca lutego.

Mikrofirma bez PPK też ma obowiązki

Najwięcej pytań budzi sytuacja, w której firma nigdy nie wdrożyła PPK. Art. 13 ustawy zwalnia mikroprzedsiębiorcę z całej ustawy, jeśli wszystkie osoby zatrudnione złożyły deklarację o rezygnacji. Ten sam przepis dodaje jednak, że art. 23 ust. 5 i 6, czyli zasady ponownego autozapisu, stosuje się odpowiednio. W praktyce znaczy to, że do końca lutego informujesz wszystkich, a jeśli każdy ponownie zrezygnuje po 1 marca, zwolnienie trwa dalej.

Jeśli choć jedna osoba nie złoży nowej deklaracji, zwolnienie znika. Trzeba wtedy wybrać instytucję finansową, zawrzeć umowę o zarządzanie PPK, a za tę osobę umowę o prowadzenie, i zacząć wpłaty. Ustawa nie przewiduje tu okresu przejściowego, więc rozmowę z biurem rachunkowym o tym, jak to obsłużyć technicznie, lepiej odbyć w grudniu niż w marcu.

Ile to kosztuje i czego nie wolno robić

Wpłata podstawowa pracodawcy to 1,5 proc. wynagrodzenia, dobrowolna dodatkowa do 2,5 proc. Pracownik dokłada 2 proc. ze swojej pensji, a gdy zarabia łącznie nie więcej niż 1,2-krotność płacy minimalnej (w 2027 r. to 5940 zł), może obniżyć swoją część do 0,5 proc. Wpłaty pracodawcy nie wchodzą do podstawy składek emerytalnych i rentowych, ale są kosztem firmy.

Policzmy. Przy płacy minimalnej 4950 zł Twoje 1,5 proc. to 74,25 zł miesięcznie, 891 zł rocznie na osobę. Zespół pięciu osób ze średnią 7000 zł brutto, w którym nikt nie zrezygnuje ponownie, kosztuje od kwietnia do grudnia 2027 r. 4725 zł. To nie jest kwota, która zatopi firmę, ale jeśli nie ma jej w budżecie, w kwietniu zaskoczy. Pracownik ze swojej strony dostaje od państwa 250 zł wpłaty powitalnej i 240 zł dopłaty rocznej, jeśli spełni warunki z ustawy.

Jedna rzecz jest zakazana wprost: namawianie do rezygnacji. Art. 108 przewiduje za to grzywnę do 1,5 proc. funduszu wynagrodzeń z poprzedniego roku. Możesz poinformować, wyjaśnić zasady, odesłać do kalkulatora PFR. Nie możesz sugerować, że „lepiej podpisać”. Z drugiej strony art. 107 karze grzywną od 1000 zł do 1 mln zł za niezawarcie umowy o prowadzenie w terminie, brak wpłat albo brak dokumentacji. Ustawa każe też traktować równo osoby w PPK i poza nim.

Co z tego dla Ciebie

1. Jeszcze w listopadzie wyciągnij z akt wszystkie deklaracje o rezygnacji i zrób listę: kto ją złożył, kiedy się urodził, czy ma rachunek PPK. To Twoja lista do powiadomienia. Osoby 55 plus zaznacz osobno, bo one dostają inną informację: o możliwości złożenia wniosku.
2. Policz koszt wariantu „nikt nie rezygnuje”: 1,5 proc. sumy wynagrodzeń z listy za dziewięć miesięcy 2027 r. Wpisz go do budżetu na przyszły rok, nawet jeśli spodziewasz się, że większość znów zrezygnuje.
3. Ustal z biurem rachunkowym, kto i kiedy wyśle informację. PFR udostępnia wzór po polsku, angielsku i ukraińsku. Wybierz formę, którą da się udowodnić: podpis na papierze, mail z potwierdzeniem albo system kadrowy z logiem. Wysyłka musi zamknąć się do 28 lutego, a za wcześnie też nie można, bo informacja z jesieni nie wypełnia obowiązku.
4. Jeśli jesteś mikrofirmą bez PPK, zapytaj już teraz instytucję finansową albo biuro, jak szybko da się zawrzeć umowę o zarządzanie, gdyby w marcu okazało się to konieczne. Lepiej mieć ofertę w szufladzie niż szukać jej w ostatniej chwili.
5. Od 1 marca przyjmuj nowe deklaracje o rezygnacji i w 7 dni zgłaszaj je instytucji finansowej. Od wynagrodzenia wypłaconego w marcu naliczaj wpłaty za wszystkich pozostałych i przekaż je do 15 kwietnia.

Stan na: 06.11.2026. Tekst nie jest poradą prawną.